përkthim

Jeni duke lexuar artikuj të etiketuar përkthim.

Borges

9 Janar 2010 në Përkthime, nga unë | Asnjë Koment

Borges

Amorosa anticipación Parandjenjë dashurie
Ni la intimidad de tu frente clara como una fiesta
ni la costumbre de tu cuerpo, aún misterioso y tácito y de niña,
ni la sucesión de tu vida asumiendo palabras o silencios
serán favor tan misterioso
como mirar tu sueño implicado
en la vigilia de mis brazos.
Virgen milagrosamente otra vez por la virtud absolutoria del sueño,
quieta y resplandeciente como una dicha que la memoria elige,
me darás esa orilla de tu vida que tú misma no tienes.
Arrojado a quietud,
divisaré esa playa última de tu ser
y te veré por vez primera, quizá
como Dios ha de verte,
desbaratada la ficción del Tiempo,
sin el amor, sin mí.
As intimiteti i ballit tënd të ndritshëm si në festë
as hijeshia e trupit tënd, akoma mister i heshtur prej çupe,
as përkëmbimet e jetës tënde mes fjalëve dhe heshtjeve
do më japin kënaqësinë e mistershme
të adhurimit tënd të zhytur në gjumë
e zgjimin në krahët e mi.
Sërish magjishëm e virgjër për meritë absolute të gjumit,
shkëlqen e paqtë si hareja e kujtimeve të përzgjedhura,
do më jepje këtë anë të jetës që ti vetë nuk zotëroje.
Projektuar në heshtjen,
vëzhgoj anën ekstreme të qënies tënde
e do të shoh për herë të parë, ndoshta
ashtu si Zoti do të ketë imagjinuar,
duke anulluar trillimet e Kohës,
pa dashurinë, pa mua.

Etiketa: , ,

“Racë budallenjsh!”

27 Dhjetor 2009 në Përkthime | Asnjë Koment

Naroni, i racës antike të Rigelëve, ishte i katërti i racës së tij që mbante regjistrat e të gjitha galaktikave. Kishte Librin e Madh, me listën e shumë racave e të të gjitha galaktikave që kishin zhvilluar inteligjencën, dhe atë, natyrisht më të vogël, në të cilin ishin regjistruar të gjitha racat që, pasi kishin arritur një farë pjekurie, gjykoheshin si të denja për të marrë pjesë në Federatën e Galaktikave.
Nga regjistri i madh ishin fshirë shumë emra: ishin emrat e popujve që, për një arsye apo ndonjë tjetër, nga katastrofat apo paaftësia ishin zhdukur. Fatkeqësitë, defektet biofizike apo biokimike, çekuilibrimet shoqërore kishin marrë haraçin e tyre. Ndryshe nga Libri i Madh, asnjë emër nuk qe fshirë nga libri i vogël.
Naroni, i madh e tejmase i plakur, shikoi lajmëtarin që po afrohej.
- “Naron! I madhërishëm e Unik!” foli lajmëtari
- “E mirë, mirë, ç’ka ndodhur? Lër mënjanë protokollin ceremonial.” ju kthye Naroni duke bërë me shenjë që të shpejtonte, ndoshta ngaqë këto e mërzisnin.
- “Një tjetër bashkësi organizmash ka arritur pjekurinë” tha lajmëtari.
- “Shumë mirë! Shumë mirë! Rriten shpejt tani. Nuk ka vit që të mos dalë ndonjë e re. Kush është ky popull i ri?” pyeti Naroni.
Lajmëtari i dha numrin e kodit të galaktikës dhe koordinatat e planetit brënda saj.
- “Hëmmm, po, e njoh atë botë.” Lexo më tej »

Etiketa: ,

Dedikuar Alda Merini-t

2 Nëntor 2009 në Përkthime | 2komente


io non ho bisogno di denaro
ho bisogno di sentimenti
di parole
di parole scelte sapientemente
di fiori detti pensieri
di rose dette presenze
di sogni che abitino gli alberi
di canzoni

che facciano danzare le statue
di stelle che mormorino
all’orecchio degli amanti .
ho bisogno di poesia
questa magia che brucia
la pesantezza delle parole
che risveglia
le emozioni e dà colori nuovi

 

 

 

Alda Merini “sono una piccola ape furibonda”  

  

Unë s’kam nevojë për para
kam nevojë për ndjenja
për fjalë
për fjalë të zgjedhura siç duhet
Për lule të quajtura mendime
për trëndafilë që janë pranitë tuaja
për ëndrra që jetojnë në pemë
këngësh

që bëjnë të vallëzojnë statujat
për yje që pëshpërisin
në veshët e të dashuruarve
kam nevojë për poezi
kjo magji që ndez
peshën e fjalëve
që rizgjon
emocionet e jep nuanca të reja

 

 

 

“Jam një bletë e vockël e xhindosur”

Etiketa: ,

Të plakesh me ty

10 Gusht 2008 në Përkthime, nga unë | 25komente

E di që nuk marr vesh nga poezia, megjithëse nuk “dorëzohem” dhe lexoj gjithçka që më vije në dorë.
Lexoj zakonisht në blogje poezi, dhe kur më pëlqejnë, as vetë s’e di se pse, filloj ti “lexoj” në italisht. E njëjta gjë më ndodhi dhe me poezinë e fundit që lexova tek peshku pa ujë dhe meqë gjeta dhe një mënyrë për të ndarë fushën e tekstit në dy pjesë, mu duk e përshtatëshme ta sillja dhe për ju përkthimin në italisht të poezisë: Të plakesh me ty.

Natyrisht që përkthimi nuk është nga ata “profesionalët”, prandaj janë të mirëpritura korigjimet dhe vërejtjet, por mbi të gjitha doja të dija nëse ju pëlqen mënyra e paraqitjes në dy kolona për të bërë konfrontimin.
Shpresoj që të mos kurseheni të ma thoni një llaf :)

—-

Të plakesh me ty…

E di,
ne ende,
do të jemi bashkë…
Ulur,
në të njëjtin
stol…
duke pritur
të fundit,
dimër të acartë,
të jetës…

si një cift i marrosur pleqësh…
ende,
të dashuruar…

E di,
ndonjëri,
do të guxojë,
të na tregojë me gisht
e të qeshë me ne…
(më shumë me mua,
marroken, e pabindur)

Ndërsa ti,
ende,
do më thuash
që jam e bukur…

Paçka se mbi ballë,
koha,
do më ketë lënë hieroglifet,
që kurrë,
nuk do të mund,
t’ua mësoj deshifrimin…

Paçka se mbi flokë,
dimri i fundit,
do me ulë,
të paqtat thinja,
të fjollta,
si dëborë e pashkelur…

E di,
ne do të jemi bashkë…

E ndjej…
qe do të jetë bukur…
…të plakesh me ty…

Invecchiare con te…

Lo so,
noi ancora,
saremo insieme…
Seduti,
sulla stessa
panchina…
aspettando
l’ultimo,
gelido inverno,
della vita…

come due vecchietti rimbambiti…
ancora,
innamorati…

Lo so,
qualcuno,
oserà,
additarci
e ridere di noi…
(di più di me,
l’arzilla, e ribelle)

Invece te,
ancora,
continuerai a dirmi
che sono bella…

Anche se sulla fronte,
il tempo,
avrà lasciato dei geroglifici,
che mai,
non potrò
imparare a decifrarli…

Anche se sui capelli,
l’ultimo inverno,
avrà fatto scendere
la pacifica brizzolatura,
fioccando,
come neve incalpestata..

Lo so,
noi saremo insieme…

Lo sento…
sarà bellissimo…
…invecchiare con te..

Etiketa: , ,