Edvin kukunja

Jeni duke lexuar artikuj të etiketuar Edvin kukunja.

Për ty…

12 Prill 2009 në Përkthime | 2komente

Për ty

Këto janë rrugët e mia tashmë
Të zhytura në heshtje,të vetmuara
Mbushura plot fletë dhe këto
Nga duar mjeshtërish vizatuara

Ca fjalë të huaja rastësisht
Ngelën në rrjetën që unë s’hodha
Dhe unë si flutërza që s’më përkasin
Pa pikë dhimbje, në heshtje lirova

Atje për mua s’ka të huaj
Por vetëm miq që s’më kanë njohur
Këtu për mua s’ka poezi
Por vetëm fjalë që më kanë lodhur

Diçka unë kam humbur vallë vërtet
Diçka që dot s’kam jetuar
Netëve të ftohta në një qytet të huaj
Fjalë të dhembshura për ty kam shkruar

  Per te

Queste sono le mie vie ormai
sole, nel silenzio tuffate
Strapiene di foglie, anche quelle
da mani di maestri disegnate

Qualche parola straniera, per caso
s’intrappola nella rete che non ho lanciato
Come farfalline che non m’appartengono
Senza ombra di patema, in silenzio ho liberato.

La, per me, non ci sono stranieri,
ma solo amici che non m’hanno notato
Qui per me non ce la poesia,
Ma solo parole che mi hanno stancato

Qualcosa io ho perso forse davvero
qualcosa che vivere non son riuscito
Nelle notti fredde in una città sconosciuta
Parole  sofferte per te ho scritto

Etiketa: ,

Përkthim

23 Mars 2009 në Nga Italia, Përkthime, nga unë | Asnjë Koment

Sërish poezitë e Edit!
Në fakt, poezitë e tij këtë herë janë në italisht, por mua më pëlqyen t’i lexoja kështu në shqip…

As që e vë në dyshim,
Të shqyesh fletë
T’i djegësh
Të ulërasësh dhimbjen
qiellit, të njerëzve
do jetë e paevitueshme
Nuk mund të vazhdojmë
Të shpresojmë që veshët
Shurdhë të injorancës
Mund një ditë të dëgjojnë
prej kushedi ç’mrekullie.

Non dubito,
Strappare pagine
Bruciarle
Urlare la rabbia
al cielo, degli uomini
Sia inevitabile
Non si può continuare
A sperare che le orecchie
Sordi dell’ignoranza
Possano un dì ascoltare
Per chissà quale miracolo

***

Bota vrapon e shpejtë
Përpara syve të voglushëve
Ku janë lojërat
Shokët
Arat me grurë
Një botë që shkërmoqet
E pastaj një rrëke
Prej të rriturish të trembur
Në udhët e panjohura
Të një bote në agoni
Të ëndërruar në netët e pagjumë
Një botë prej xhamash të kristaltë
Që na jepet
Vetëm që të shfaqemi

Il mondo corre veloce
Davanti ad occhi di fanciulli
Dove sono i giochi
I compagni
I campi di grano
Un mondo si sgretola
E poi una fiumana
Di adulti impauriti
Nelle vie sconosciute
D’un mondo agognato
Sognato nelle notti insonni
Un mondo di vetro cristallo
Che si concede solo
Per apparizioni

Etiketa: ,

Intervale

16 Mars 2009 në Nga Italia | Asnjë Koment

Intervale nga Edi

I

Kur pushova se kërkuari
rimën e mallëngjyer, rimën e dashuruar
gjeta veç rimën e tmerrit të vetmuar
të gjymtimeve e masakrave të heshtura
të Përditshmërisë
që me përpikmëri të ftohtë zbaton
ligjet e natyrës njerëzore të çnjerëzuar
Jo , bota nuk jeton vec në libra
Jeta nuk gëlon veç në këtë fletë

II

Dashuria ne format e saj më të pastra
më mbështjell me forcë
më tërheq në këtë hapësirë viskoze
ku aq shumë rëndojnë mendime e gjymtyre
Përse kërkojmë ti shpëtojme fatit tone?
Përse kërkojmë lirinë ne pluskime të vetmuara?

III

Sa kohë humb përpara
pasqyrës së meditimit Idea
përpara se të marri formën e duhur?

Më pak , e dashur! Më pak kohë
seç humb ti për të bërë makijazhin e përditshëm
I lehtë e aspak vulgar, sqimtar
vë në pah ç’ka me pëlqen aq shumë

Nuk e di nëse është mirë a keq
që me idenë nuk bëkam dot dashuri
siç bëj me ty. S’jam aspak idealist,
Apo jo e dashur?

Etiketa: