Nuk mund ta lija vitin 2009 pa postuar në ktë botë virtuale një post me urime për miqtë virtualë, sidomos për ata që, përtej virtuales, pata mundësinë këtë vit që t’i takoja personalisht.
Ka qënë kënaqësi vërtet e bukur që pata mundësinë të takohesha me Alessandron dhe Fatmirin, dy djem që më lanë një farë zhgënjimi… në botën reale ishin shumë herë më të mrekullueshëm se sa të mirë isha mësuar që t’i imagjinoja. Gëzuar juve dhe familjeve tuaja dhe qoftë 2010 vit prosperiteti për MondoPiza-n e Manzano-së.
Ishte kënaqësi që të njihesha dhe takohesha me Dritan Mesulin… dy orë të ndenjtura bashkë që më kanë lënë ndjesinë e një poezie të bukur! Gëzuar Dritan! Ta bëftë Zoti mbarë kudo që të jesh e ngado që të shkosh!
Nga takimi në Modena, nuk mund të rri pa përmëndur kënaqësinë e provuar duke njohur personalisht Oltin, Darienin dhe Entelën… të tre për t’i pirë në kupë. Urimet më të mira për një 2010 si vit i realizimit të ëndërrave tuaja rinore dhe suksese në projektet tuaja… e një vit të mbarë për Albania News-in!
Nuk mund të rri pa përmendur si periudhën më të bukur të jetës time, pushimet e fundit që kalova në Shqipëri (ndoshta ngaqë rregullova dhëmbët?!
) … takimi nga afër me njerëz që qenë bërë të afërt nga virtualja, qëndrimi me ta si me njerëz të afërt dhe që sikur njiheshim prej vitesh, ishte vërtet i mrekullueshëm.
Takimi me Alidën dhe Aidën… ritakimi me Edlirën dhe Mirin… më bënin vërtet që të ndihesha i nderuar që ndodhesha me këta njerëz të dashur që edhe takimin më të thjeshtë për një kafe dinin ta mbushnin me ngrohtësi dhe kur ndaheshe me ta, ndjeheshe vërtet mirë.
Takimi me Kotheren dhe Ronin… si me një miq të vjetër që sikur s’kish as gjysëm ore që qemë ndarë dhe ritakuar… e kotë që të zgjatem…
Takimi me Blendin… përshtypjet e mija që ishte një djalë inteligjent, me edukatë, i dashur dhe me një sens shumë të hollë humori, u konfirmuan katërcipërisht… takimi u nis për një kafe dhe mbaroi vetëm pasi nuk mund të shtynte më një takim me disa të tjerë (takim që e shtyu të paktën 2-3 herë
).
Një takim, qoftë edhe pse vetëm për disa çaste me StrangeMan, hyn me të drejtë në palmaresin e momenteve të bukura… një nga ato momente që të bëjnë të ndihesh i lumtur që miqtë e tu janë mirë.
Për hir të kronikës, takova edhe Llukanin… për t’ju dhënë një ide më të qartë për sensacionin që më la, këtë herë mu duk si ata testimonët e Jehovait…pamvarsisht prej budallalliqeve të peshkut, ngelet si gjithmonë një djalë i rregullt, i pastërt, me edukatë…
Nuk mund të lë pa përmëndur si një nga momentet më të bukura të këtij viti edhe odisenë time në Amerikë… odise që pati një nga momentet e saj më të bukura takimin me Blertën, Mondën dhe Alidën… Vërtet vajza me një ngrohtësi dhe dashuri që të bënin të ndiheshe jo si shok, por si vëlla e kaluar vëllait. Diskutime dhe muhabete nga më të ndryshmet që dukej sikur i kishim lënë përgjysëm një ditë më parë dhe jo sikur ishte hera e parë që takoheshim… si me gjithë të tjerët e përmëndur më sipër, edhe ky takim ishte një nga ata që kur ndaheshe të bënte të ndiheshe mirë… të linte një ndjesi lumturie që ndenje me njerëz të dashur dhe të mirë.
Meqë po flas për Amerikën, nuk mund të rri pa përmëndur, megjithse nuk arrita të takohesha, edhe Blerimin e Florin, takimin me të cilët nuk munda ta bëja vetëm për shkak të rikthimit tim të paprogramuar (megjithëse, takimi me zonjën e Blerimit më la vërtet të lumtur sikur të isha takuar me të vetë… nëse është e vërtetë që: pas çdo burri të madh është një grua e madhe, atëhere vërtet që Blerimi i plotëson kushtet që të jetë vërtetë ai shok i mirë që jemi mësuar ta njohim në virtuale
).
Nga”odiseja” njujorkeze, më ngeli merak që nuk e dija që në atë periudhë ishte edhe Çimi atje… ashtu siç më vjen turp që nuk shkova të takoja Idrizin…
Gëzuar të dashur miq!
Qoftë 2010 një vit i mbarë e plot lumturi e shëndet për ju dhe familjet tuaja!
Qoftë gjithashtu ky vit, viti plot me dasmat e të pamartuarve… Qoftë viti që të takoni njeriun tuaj të zemrës, që t’ju dojë e respektojë ashtu siç e meritoni: T’ju bëjë të lumtur!
Gëzuar nga Zemra!.