edrus

Arkivuar nën: Lojëra dhe probleme, fjalëkryqet e mija | 7 Komente »

Qyfyre, që po ti kishte bërë ndonjë shqiptar ose arab, e gjithë bota do të kishte ulërirë duke i konsideruar fanatikë ose të pakdhëndur, por ndryshon puna kur këto “qyfyre” ndodhin dhe bëhen në vëndet e civilizuara… e sidomos kur bëhet fjala për grekët, as që bëhet fjalë që të thuhet ndonjë fjalë.

Nuk e kam me atë që, akoma sot në Greqi nuk e përdorin emrin Stamboll (kur e gjithë bota e njeh me këtë emër).
Nuk e kam as dhe me  kokmushkërinë që treguan ndaj Maqedonisë dhe kërkesën e tyre absurde (sipas meje) që ajo duhet të ndërrojë emër.
E kisha me “gallatën” e fundit që dëgjoja dje në një emision humoristik por që sot pata rastin që ta shikoja në disa faqe interneti atë lajm.

E kam fjalën për hedhjen  në gjyq të organizatës për të drejtat e homoseksualëve grekë. Dimitris Lambrou, editori i rivistës “Davlos” bashkë me dy zonja , të tre banorë të ishullit Lesbo akuzojnë homoseksualët , bile e kanë më tepër ME homoseksualet, që përdorin emrin e banoreve të ishullit të tyre( lesbiket).

Akuzuesit, pretendojnë që të hiqet fjala “lesbian” nga emri i shoqatës, pasi ky emër në atë kuptim që ka marrë ka vetëm disa dhjetvjeçarë, ndërsa banoret  e ishullit kanë qënë lesbike prej shekujsh…

E shkreta Safo!!!

Arkivuar nën: Lajme të çuditëshme | 9 Komente »

Arkivuar nën: Fumeti im, Imagjini, Si e mendoj unë, nga unë | 2 Komente »

Jalla moj e jëma e Zeqos nga të njojta  që të marrtë e mira ty të marrtë.

Prëmë, kur shkonj në krevat shëkonj plakën që më priste gjithë hundë e buzë si ajo punë. Unë ca nga kozi me arra që kisha ngrënë pasdite, po ca dh ngaqë ca ditë veç trodha gomerë se nuk kishëm punë dhe isha pushim në shtëpi… po edhe ngaqë ca ditë isha për peshk këto ditët e fundit… e çta xgjas… më kish vajtur ku s’mbante më.
E pashë që çoç kish që  nuk shkonte, e  u mundova të bënja sikur nuk e pashë të xëmëruar dhe të futesha  drejt e në thela, po dora e ngritur mu si polic trafiku më bëri të frenoja gozhdë dhe të ndizja gjithë llampat e allarmit.

Çka bërë vaki moj e uruar? -i thshë si nën zë

“Tani do më thuaç të vërtetën” - më tha, dhe sytë ju xvogëluan ca nga inati e ca nga që donte të më shinte në doja tja hidhnja, “Me kë bënje muhabet sot në kompjutra?”

- “U pika tyja”, i fola gjoja i çpengosur,  “me të zakonçmit po flisja”

- “Oreeeeee! Unë të dallonj që në oborr kur flet me shokë e me ato çupërlinat e zakonçme, po ktë rradhë çoç kishe tija kur i shkruaje asaja”

- “Jarebiii! unë thashë se çkishe moj e uruar, po hajde tani se e kam mën’jen për tjetër gjë”  i fola dhe thashë se ja priça mën’jen, kur të mu kthyje:

- “O dallkauk! O edepsëz plak që nuk ke fuqi të ngreç poturet e tua dhe do ti fuçësh hundët… (e nuk i them të tëra ç’më tha se xgjati një orë fjalimi hyrës i saj)… po pce ore kujton ti se s’e di unë kur llafosesh me ndonjë që merreç vesh tija???!”

- ” Po aman moj e uruar, prit… po llafosesha me të jëmën e Zeqos, që as nuk e di kush është dhe as që ja kam parë bojën ndonjëherë, megjithse ajo më thosh se kam bërë ushtrinë me djalën e saj, dhe ti e di shumë mirë që unë s’kam bërë ushtri, as në xhenjo e as në ndërlidhje”

- “Ëëëëëë??? Pa prit një çikë! Nga ishte kjo e jëma e Zeqos the tija?” - mu hoth përpara sikur ta kish pickuar gjarpri.

- “Po ku di gjë unë moj e uruar, po nga të llafosurit si nga fshati yt më duket”

- ” Hahahahaa!” - filloi të qeshte me të madhe sa thashë se më lojti plaka nga fiqiri, “Po pce mo të humtë e mën’jes, nuk e mban mënt ti të jëmën e Zeqos???”-më thosh dhe s’e mbante të qeshurit.

Dhe të nisi të më tregonte histori që nga koha e Baba Qemos, që kur një herë na kishën çuar vullnetarë në fçatin e ri socjalist dhe që mua më kishte ikur fare nga mën’ja.

-”Po pce o tu mbylltë, nuk i mban mënt gjitonët e vjetër tija?? Ke harruar ti Xhevrijen e Qazimit?
- “Qazim Mulletit” - Ja këputa kot sa për ta ngacmuar
- “Nga Mulleti ishin, po s’kishin të bënin me prefektin ata, qenë me përbërje të mirë ata” dhe sikur të ishte kurdisur filloi të më tregonte një histori që kish ndodhur njëherë e një kohë atje:

- Si gjithmonë mblidhëçim nën hijën e thanës tek oborri i së jëmës së Zeqos (ashtu i flisnim gjithmonë dhe pak vetë ja dinin emrin e saj të vërtetë) bashkë me ktë Xhevrijen (kjo ngaqë mbahej si nga Tirana i pëlqente ti flisnim vivrE ngaqë dinta nja dy llafe të frëngut) kur zdrunq e zdrunq vjen e jëma e Zeqos dhe thotë:

-” Si ja çoni moj gra?”
- “Me të fërkuar” ja pritëm të dyja me një gojë me ktë VivrEnë sikur ta kishim bërë me fjalë.
Naaaaaaa ti bëri sytë e jëma e Zeqos, ” ç’thoni moj ??? Luajtët nga fiqiri?”
“Po ti na pyete si ja çojmë… dhe ne të treguam” u hoth Vivreja, “sa herë që unë dua ta kem burrin gati… ja fërkoj një çikë topet dhe i them: Pah sa t’xeta që mi paske mer dreq!… dhe ati mu si hu i bëhet”.
- “Edhe ti moj korbë?”, mu drejtua mua, dhe unë për ta ngacmuar një çikë i thashë: ” aq ja fërkoj saaaaaaa… edhe sikur 5 herë më natët t’ja fërkonj dhe ti them pah sa të ngrohta që mi paske… aq herë e kam GATI”.

E nejse, vazhduam muhabetet tona se ç’kishim bërë për darkë dhe se ç’kishim dëgjuar për grarinë e fashatit, dhe as që na çkonte ndërmënt se asaj i kishte ngelur mëndja atje, kur të nesërmen çkojmë nën thanë e ç’të shikojmë…. të jëmën e Zeqos që vinte me paterica, me një krah të lidhur me një shami pijonieri pas qafe, me një sy të nxirë dhe me nja dy brinjë të thyera (që e morëm me mët, se sa u ngritmë që ta ndimonim që të ulej, sa e prekmë filloi të rënkonte).

- “Po ç’të ka gjetur moj e goditur?” e pyetmë të dyja me një gojë
- “Mortja të më hajë mua, që çkoj e marr mënt tuaja”  foli sapo zuri vëndin e saj në degën e thanës. ” Që thoni ju, prëmë e prita burrin të më vinte në krevat… dhe thashë të provoj stilin tuaj, që ju u shofshi dhe unë bashkë me ju, jo të prisnja se mos e kish ndërmënt vetë ai atë punë, po vajta e ja fërkova…, po kur të ha goja mut dhe nuk rri mbyllur e shkreta, i thashë: Po ti i paske akull o i goditur, pse nuk i ke të nxehta si të Qazimit dhe të Edit??
Dhe ai  më t’ju futur ku të dhëmp e ku të djek… dhe s’kish faj merhumi i ndrittë çpirti atje ku është se është bërë për rahmet, Ai kujtonte se kjo bythlëvizura ja  u kishte prekur juve dhe na qënkshe bërë xheloz i ziu…..

Arkivuar nën: humor | 9 Komente »

M’duket se kom harru me ja’u tregu historin e Rrems s’Xhikes.
Hë mer pra… nuk ju v’je n’men çuni i atita qi shiste qofte zgare?
Q’ai mer pra…
Ne si thoni ju, niset i pasdite t’ejtje prej Peqinit ky çuni i Xhikes e shko m’Durrs.
Tuj pi kafe me i lokal nis muhabet me nji zotni qi u njoftën aty, ne kti zotnis i boni veshi “trak” kur e nigjoj qi Rrema i tha se vite prej i familje tregtarsh denbabaden dhe ishin t’nigjum n’gjith nahijen e tyne si t’zot n’zanat t’vet.

-N’gjo ktu Rreme, un jom  Boss ne kom dyqanet ma t’mdhoja t’Durrcit, po jam n’hall me shitcat qi s’njofin as zanat e as tabiat dhe s’din me mi tërheq klientat. Si thu, a do me fillu pun ke un?

Ne çuni i Xhikes, megjithse e kish merak t’modh me u largu pri Peqinit, tuj kujtu llafin e moçëm t’babs vet “afër detit afër mretit” u hudh përiher:
- N’gjo ktuna, un jam burr i nershëm dhe s’du me përfitu prej miqsis, pranej po t’tho qi nesër po e provoj punën dhe nqoftse t’pëlqe at’her ke me m’morr n’punë.

E kshtuna, dit’n e xhuma i qilloj qi t’fillote punë menjiher.

M’darkët e tako Bossi ne e pyt:

- ” Hë Rreme, si t’shkoi dita sot? Sa klienta gjete?”

- “Nji” - ju pergjigj hazerxhevap kyna.

- ” Qysh mer nji??? Unë u qajsha pri atyne t’tjerve qi kapshin ka 10-15 n’ditët”. Po sa pare fitove t’paktën?

- “28 Miljon”

- ” Ëëëëëëëëë!!!! 28 Miljon lek me nji klient? Po çer i paske shit ti ktina???”

- ” E fillova duke i shit i grep t’vokël… masnej ene nja dy ma t’mdhej… masnej i shita ene filispanjë e nja dy kalloma taljoni… masnej, kur e pash qi s’kishte problem leksh, e çova ne i tregova e ja shita at varkën tate qi e kishte mulu bari atje n’oborr ngaqi nuk e përdorshe ma… masnej meqi merçedesi i atina nuk kishte gançe me tërheq varkën ja shita ne at xhipsin tat qi e kishe lonë m’tako n’fun t’oborrit dhe kishte fillu tu xanë nryshk (e me kët rast i shita ne katër goma t’reja dhe 500 litra naft për makinën dhe varkën)… qishtu ishte muhabeti i ditës sotme”.

- “Vallahi mer Rremë i modh je! Si mer burrë vje robi me blejt i grep me peshku dhe e paske kap kaq bukur???”

- ” Po jo mer zotni, se ai nuk erdh me blejt grepa peshku… ai erdh me blejt i pake absorbedentash … nga ato gjojnat e grave, ne un i thshë: Mer zotni, meqi kët vikend s’bohet gjo me zonjën… pse nuk shko për peshk?

Arkivuar nën: humor | 7 Komente »

4 ditë pushim dhe asnjë post në blog, do të thotë se kam patur gjëra më interesante se të merrem me kompiuterin (ose më saktë me blogun).

Që të premten, një xhiro nga Modena për të takuar djemtë dhe vajzat e AlbaniaNews-it që kishin ardhur nga të gjitha anët (përfitoj nga rasti ti përshëndes edhe këtu) dhe më pas dy ditë në Forli (më saktë në Predapio) ku  të ngrënat  e atyre gjojnave t’mira që bënte tezja, treteshin duke bërë xhiro nëpër kodrat e bleruara rreth qytetit.

p.s: shkuam dhe gjuajtëm edhe peshk… ato që kapja i hidhja prap në ujë (dhe jo se më vinte keq që ta lija peshkunpaujë… po ishte nga ata peshqit me hala shumë

Arkivuar nën: Personale | 14 Komente »

Një zotëri duke shëtitur mes pyesh dhe livadheshme makinën e tij të shtrenjtë, shikon orën dhe kujtohet që kishte një takim të rëndësishëm… por njëkohësisht, nuk është në gjëndje dhe që të gjejë rrugën për tu kthyer në qytet. Së largu dallon një djalë dhe i afrohet për ta pyetur:
“Më falni, kam një takim pas gjysëm ore dhe nuk e di dhe nëse a do të mund të arrij. A mund të më jepni ndonjë informacion të saktë se ku gjëndem?”

“Natyrisht që mund të të jap informacion! Gjëndesh në një Mercedes, ndërmjet paralelëve 40 e 42 në Veri e meridianeve 58 e 60 , ora e saktë 14:02.35, sot është e premte dhe temperatura e ambjentit është 24,5°C.”

“Ti je inxhinjer?” - e pyeti kurioz nga brënda makinës.

“Po! Nga e kuptove?”

“Sepse gjithçka që më the është teknikisht e rregullt, por praktikisht e panevojshme! Në fakt, akoma nuk e di se ku gjëndem dhe tashmë e kam humbur takimin!”

“Ti duhet të jesh Kapo, vërtet?!?” - ju kthye inxhinjeri.

“Po, jam! Po si e kuptove?!?”

“Shumë e thjeshtë: Nuk di ku je, as çfarë të bësh, ke premtuar dhe e di që nuk mund ta mbash dot fjalën dhe tani pret që dikush tjetër të të japë një zgjidhje problemeve të tua. Dhe tashmë gjëndesh pikërisht si më parë se të më takoje mua, por tani të paktën e gjete dikë që t’ja lësh fajin!!!”

Arkivuar nën: humor | 4 Komente »

Në një nga shkrimet e fundit tek Peisazhe të fjalës, blog që vërtet e ndjek me kënaqësinë dhe kureshtjen e atij që është i sigurtë që do të gjejë atj diçka serioze dhe asnjëherë banale, P.Zhgaba nënvizonte përpjekjet e argjentinasve për të futur gërmat e alfabetit të tyre (në këtë rast: futjen e gërmës së tyre ñ në internet) si dhe mëndjelehtësinë e përdorimit të tastierës nga ne, në të shkruajturit e gjuhës shqipe pa ë dhe ç.

Duke patur parasysh se ç’kam hequr deri sa të gjeja mënyrën për të shkruajtur me ë dhe ç, besoj se për shumë nga ata që do të dëshironin (ata që s’duan janë të shamë , se tani nuk mund të thonë se nuk e dija ), mund të provojnë zgjidhjet e ofruara dhe tek Peshku pa ujë nga e panjohura 

për  Windows-in në anglisht:

Kliko “Start”
Hap “Control Panel”
Hap “Regional and language options”
Kliko tek tab-i “Languages”
Kliko tek butoni “Details” (kliko tek Dettagli)
Shtyp butonin “Add” dhe nga lista që del zgjidh “Albanian” (input language)
(tani “Albanian” është shtuar në “Installed Services”
Shtyp butonin “Language Bar” që të zgjedhësh mundësinë e kalimit mes dy gjuhëve përmes një butoni në taskbar.

Shtypni butonat OK derisa të mbyllen të gjitha dritaret.

Tani do të keni në taskbar nje etiketë me dy gërma (EN për Anglisht) dhe kur të klikoni aty (me butonin e majtë), do të keni mundësinë të zgjidhni SQ (për Albanian). Pra kalimi nga njëra gjuhë në tjetrën është i lehtë.

Problemi i vetëm është që nëse e keni memorizuar në kokë tastierën QUERTY sipas anglishtes, kalimi në gjuhën shqipe, i shkakton asaj disa ndryshime (ndryshimet janë në simbolet dhe në gërmën y). Shikojini si duken tani katër rreshtat e tastierës (dhe krahasojeni me tastierën e kompjuterit):

Për tastierat italiane(windows):

1- tek: Start
2- kliko tek: Pannello di controllo, dhe atje…
3- kliko tek: Data, ora, lingua e opzioni internazionali
4- kliko tek: opzioni internazionali e della lingua
  5- kliko tek skeda e dytë: Lingue

  e më pas kliko tek “Dettagli”

  6- Kliko mbi “Aggiungi…”

  7- Kliko për të parë listën, seleksiono “Albanese”, pastaj vazhdo të klikosh OK deri sa të shkosh tek dritarja e figurës 6.

Kur arrini tek dritarja e pikës 6, si në figurë , tek “preferenze” mund (dhe duhet ta bëni për mendimin tim) të klikoni tek “Barra della lingua…” , të seleksononi opzionet që dëshironi (atje janë ato të mijat) dhe të vazhdoni të shtypni OK  .

Ja se si paraqitet më në fund e gjithë “historia”

Kur kalohet nga përdorimi i tastjerës në gjuhën italjanë në përdorimin e gjuhës Shqipe, ndryshojnë disa taste, që me përdorimin e vazhdueshëm është mjaft lehtë që të memorizohet funksioni i tyre.

Më poshtë, lista e ndryshimeve (të nënvizuar me vijën blu)

Për përdoruesit e Linux-it, tek peshkupaujë, Dori spiegonte se ç’duhej bërë:

1. Krijo një skedë me emrin ~/.Xmodmap
2. Vendos këto rreshta në skedë:
keysym Alt_R = ediaeresis Ediaeresis
keysym Control_R = ccedilla Ccedilla
3. Rifillo X-in.

Arkivuar nën: kompiuter | 7 Komente »

Arkivuar nën: Lojëra dhe probleme | 10 Komente »

Blogosfera kinese ndihet e fyer për qëndrimin e disa shteteve ndaj Olimpiadës së Pekinit (o Bejing-ut, quajeni si të doni). Sidomos ndihen të fyer për mënyrën se si është përcjellë Flaka Olimpike në disa prej tyre.
Në këtë prizëm, preja e parë e blogerave kinezë ka rënë Franca, ku me anë të një fushate të paparë në forumet, chatet dhe sitet kineze, ftohen të gjithë që të shpërndajnë gojë më gojë ose me mënyra të tjera (mailing-list, SMS etj) iniciativën për të bojkotuar interesat francese në Kinë, dhe ku “çmimin” më të rëndë, siç shihet dhe në figurë, i ngelet ta paguajë Carrefour, gjigandi francez i supermerkateve, që në Kinë ka shtrirë supermerkatet e tij.

S’e di se pse, por kta LejFen-at e vegjël janë për tu admiruar!

Arkivuar nën: Lajme të çuditëshme, Si e mendoj unë | 5 Komente »